slecht bevallen boekMijn boek ‘Slecht bevallen’ heb ik niet alleen voor mezelf geschreven maar tevens voor mensen met chronische pijn, vermoeidheid en/of beperkingen. En, niet minder belangrijk, voor de mantelzorgers, gezinsleden etc.

Mag je hoop houden op verbetering? Wat nou als berusting uitblijft en acceptatie een schijnacceptatie blijkt te zijn? Het is zwaar en verdrietig. Relaties worden op de proef gesteld. Blijf maar eens een lief mens als je dreigt kopje onder te gaan. Mantelzorgers en gezinsleden staan er vaak machteloos tegenover.

Nadat de vierde druk van mijn boek op de deurmat plofte, heb ik zowel een e-book als luister-cd uitgebracht. Er was duidelijk vraag naar een eerlijk verhaal. Mede hierom breng ik mijn boek nogmaals onder de aandacht.

De onderwerpen zijn: Mensonterend bevallen – Chronische pijn en beperkingen – De gang naar het medisch tuchtcollege en het afkickproces van een medicijnverslaving.

Het e-book kost € 7,50 en het luisterboek € 10,– (exclusief verzendkosten)
IBAN: NL20INGB0003903134

Voor informatie en vragen kunt u terecht bij: info@corinabloem.nl

3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

  1. Mijn Mening

    Het boek kreeg ik van Nienke Pool, gewoon zomaar ze stuurde het me op met de mededeling ik moest aan jou denken. Wat lief dacht ik, wat enorm attent. Niet wetende dat dit boek zo`n enorme indruk op mij zou achterlaten, dat ik er serieus de eerste nacht slecht heb van geslapen.

    Deze recensie is niet objectief, en ik heb zelfs getwijfeld of ik er een recensie over zou gaan schrijven. Maar zoals jullie lezen, ja dus wel gewoon gedaan.

    Wanneer ik het boek opensla bemerk ik na een aantal bladzijde al dat ik nog net niet van de bank af val, hoe vaak ik Nee, of Nah, of Niet, heb geroepen zijn op één hand niet te tellen. Allereerst wil ik Bloem complimenteren met haar openheid haar eerlijkheid en haar verhaal. Hoe stoer dat je dit op papier zet, wat een enorm sterkte vrouw. Want het boek het verhaal had mijn verhaal kunnen zijn. De pijn, de acceptatie, de reacties, en de behandelingen het was of ik keek in een spiegel. Maar het heeft me ook mijn ogen geopend.

    “Van luiheid zal niemand mij betichten. Door het zwart op wit te zien kon ik niet anders dan erkennen dat ik enorm wispelturig was. Dat was mild uitgedrukt. Ik had het uitgevonden. Het beeld dat ik door het lezen kreeg was anders dan ik het had ervaren. Ik vond vaak dat ik niets deed maar de agenda`s gaven een weergave van een buitengewoon eigenwijze vrouw die stelselmatig jarenlang over haar grenzen ging.”

    Met een brok in mijn keel lees ik deze zin, en moet ik bekennen dat ik de zin op één woord kan veranderen. Ging word Gaat …. De angst wat een ander van je denkt omdat je niets aan de buitenkant ziet, niet willen beticht worden van luiheid of te beroerd om te werken. Compenseer je door alles aan te pakken en op alle vlakken je grenzen te overschrijden. Met alle gevolgen van dien.

    Bloem beschrijft haar leven met pijn, de verslaving aan pijnstillers om toch maar te kunnen functioneren. Maar mijn grootste respect gaat naar haar openheid over de relatie met haar man en haar kinderen. Bloem heeft een enorm vlotte pen, niets verhullend met emotie en zelfspot verteld ze haar verhaal. Dit boek is een eyeopener voor een ieder die chronische pijn heeft, het geeft je het gevoel niet alleen te staan.

    Ik wil Bloem heel graag ontmoeten wat een sterke vrouw, en ik wil Nienke enorm bedanken voor dit boek, want ik sluit het boek met traan op mijn wang maar ook met gevoel gehoord te zijn.

    Ik voel me niet meer alleen.

    Dankjewel Bloem, Dankjewel Nienke

  2. Hallo Corina, wat een boek en wat hebben jullie veel moeten doorstaan! Heel mooi is om te lezen dat jullie samen met jullie kinderen een eenheid vormen.Heel erg vind ik dat je zo door de medici in de steek bent gelaten. Bedankt dat ik je boek heb mogen lezen.
    Vriendelijke groet, Marjan.

  3. Bloem maakt in ‘Slecht bevallen’ goed gebruik van psychologische elementen zoals onzekerheden, zelfoverschatting, twijfels, angsten, eenzaamheid en verantwoordelijk- heden. Ondanks het zware onderwerp, wordt het boek nergens zwaar op de hand. Dat komt door de introspecties van Bloem. Ze neemt het alternatieve circuit op de korrel, hoewel ze geen middel onbeproefd laat. De schrijfster relativeert, ontroert, en roept daardoor bewondering op voor de manier waarop ze uiteindelijk alle tegenslagen weet te overwinnen. Ik heb diep respect voor haar kracht en haar innerlijke drang om de hoop niet op te geven, maar uiteindelijk moest ze tot de conclusie komen dat hoop vervangen moest worden door acceptatie. De schrijfster hanteert een luchtige en prettige schrijfstijl. Ze moraliseert niet, maar laat het aan de lezer over om een oordeel te vellen.Wel maakt ze duidelijk dat humor en liefde haar erdoorheen hebben gesleept.
    Stiny Huizing, auteur