image

Nog maar een week. Het busje komt zo.
Samen met meneer Bloem ga ik een week naar het idyllische Katwijk aan zee. Er staat een wonderschoon strandhuisje op het strand. Dat heb je wel vaker met strandhuisjes. Gereserveerd voor het echtpaar Bloem. Wij gaan onze liefde vieren. Bijna veertig jaar ben ik dol op die man. Je overdrijft, Bloem. Ik weet het, dat is de bedoeling bij een column. Overigens deze verhaaltjes noem ik voorlopig: ‘Bloementjes’. Experimentje!! Voordeel? Ik bepaal de regels. Echter, ze doorbreken is mij toevertrouwd.

Natuurlijk is het niet veertig jaar van ze tralala hopsasa geweest. Ik stap even uit mijn goddelijk lichaam. Reflectie. Ik zie een stinkend rijke vrouw in de liefde. Er belde niemand aan met een tegoedbon voor een fijn huwelijksleven. Als we iets te mopperen hadden, spaarden we elkaar niet. Zeker de jonge Bloem – kon hoe zal ik het prettig omschrijven? – enthousiast reageren. Meneer Bloem was super jaloers. Dat viel niet mee voor hem, met zijn flirtende vrouw. Maar niet getreurd, regelmatig strooit hij, metro Herman, overvloedig met zijn charmes. Wat brengt dit voor onze relatie? Evenwicht.
De laatste jaren groeien we zelfs nog meer naar elkaar toe. Wel jammer dat dit ook letterlijk gebeurt.

Laat mij even dominette Bloem uithangen. Kijk vanavond eens naast je, als je op de bank zit en zapt. Zeg eens hoe blij je bent met je partner, je vader, je moeder of buurvrouw.
Ben je alleen, gooi dan je haar los en bel iemand op, of geef een FB-vriend een complimentje. Bloem houd je mond en vertel hoe het zit met dat busje?

Dat komt zo. Amen.

Bloem😘