17-04-2017

 

Senioren in de vaart der Volkeren

Zoek je op internet naar berichtjes over actieve senioren en klik je op de daarbij behorende afbeeldingen dan komen er tal van foto’s naar voren van lachende, kennelijk onvermoeibare, sportende, alles-doen-we-lekker-samen ouderen tot en met ouderen die om elkaars nek hangen terwijl ze met de laptop bezig zijn.

9028.tif

Toen ik mijn zoon vertelde dat ik een column ging schrijven over de actieve senior die we in de media zien, zei hij: ‘o, je bedoelt die ouderen die hun survivaloutfits en bijbehorende attributen bij elkaar shoppen in de ANWB winkel’. Ik keek hem aan en moest een beetje zuur lachen. ‘Maar zo’n typje ben jij ècht niet hoor Pa!’

Wie niet op internet naar voren komen, zijn de vele actieve senioren die ik dagelijks tegenkom in de bibliotheek of het café en in mijn buurt, zoals mijn eigen buren. In mijn ogen zijn mijn buren actieve ouderen. De buurman is 83 jaar oud, zijn vrouw 75. Als ik hen vergelijk met de beelden die internet mij laat zien van de vitale senior, zie ik toch wel wat verschillen. Allereerst rijdt de buurman niet op een hybride e-bike, maar op een praktische lage instapfiets met terugtraprem. Hij fietst niet zo snel, sterker nog, hij fietst zo langzaam dat de buschauffeur laatst in de bus tegen de buurvrouw zei: ‘sorry dat ik zo langzaam rijd, maar die ouwe zak voor mij gaat zo sloom!’. De buurvrouw riep lachend door de bus: ‘die ouwe zak is mijn man!’. Ze zitten niet samen knus achter de laptop elkaar dingen aan te wijzen en misschien wel een telefoonnummer op te zoeken. Welnee, is er een nummer nodig dan pakt één van hen de Gouden Gids.

Ze hangen niet de hele dag breed lachend om elkaars schouders want daar hebben ze de tijd helemaal niet voor, ze hebben het druk met de huishouding en passen vaak op hun kleinkinderen. Geen van beiden is lid van een Nordic Walking club, maar ze vermaken zich wel geregeld overdag in de loungehoek van een bridge of klaverjasclub met hun kaartvrienden, terwijl ze tot 17.00 uur door het personeel in de watten worden gelegd met gratis non-alcoholische drank. En tenslotte wat betreft het beeld van alles samen doen: ‘juist niets samen doen!’, zeggen zij. Wil je de relatie levendig houden, dan laat je elkaar overdag vrij, zodat je elkaar ‘s avonds je belevenissen van de dag kunt vertellen.
Het is voor mij eenvoudig te concluderen dat de internet afbeeldingen een iets ander beeld van de vitale senioren weergeeft, dan ik heb. Ik ben van mening dat het beeld dat ik heb realistischer is en dat dit het beeld is waarmee ouderen zich kunnen en willen identificeren.
Aan gezond en vitaal ouder worden willen we toch allemaal een voorbeeld nemen? Daarom roep ik iedereen op: laat die internet afbeeldingen en andere standaard foto’s voor wat ze zijn en breng vanaf nu de echte vitale senior in beeld.

Zo’n vitaal typje van 78 plus ben ik dus, iemand die nog App-loos kan communiceren, leest vanuit een volle boekenkast en krantenbak, en een gepast stukje mee gaat in de vaart der Volkeren door middel van een laptop maar zich dagelijks wel verplaatst met een moderne hybride e-bike…..

Robert André

 

 


18 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

  1. Mooie collumn. 👍🏼 Leuk geschreven.

    Groeten van een hele oude vrouw😃, die tijdens het koken op Latijns Amerikaanse muziek danste. Yeaaah

  2. Oei!
    Deze is recht voor z’n raap.
    Je hebt gelijk, Robert. Het is een zorgelijke tijd.
    Hopelijk gebruiken we allemaal ons verstand, wanneer we in het stemhokje staan.

    Maar … wel stemmen.

  3. 👍🏼🍀💐 Nienke, gefeliciteerd met je mooie column en met je twee nieuwe boeken.

    Samen is kiezen voor hoop en harmonieuze verstandhoudingen.

  4. Wat een mooie column Nienke.
    Hoop en vertrouwen, de brandstof van de vrede.
    Laten we blijven hopen en 2017 met vertrouwen tegemoet zien.

  5. Roely Bakker, Tja Huizing en Opa IJsbeer, dank jullie wel voor de leuke reactie op mijn Column!
    Voor jullie ook fijne feestdagen en een gezond en positef 2017

    Robert André

  6. Duidelijke column. Het is logisch dat buitenlanders moeite hebben om onze taal te leren.
    Veel Nederlanders weten ook niet of iets met een t, d of dt moet. Voor de uitspraak
    maakt het niet uit.

  7. Niets verkeerd met deze column, toch?
    Mijn armen zijn te kort om de kleine letters in ‘De Grote Van Dale’ te onderscheiden.
    Zo jammer dat je ze niet, zoals op de laptop, kunt vergroten. Die letters bedoel ik.
    Mijn armen zouden maar in de weg gaan zitten wanneer ze vergroot werden.

    Mooi stukje Robert André.
    Wat een geluksvogel ben je, dat je op Bloem’s site mag publiceren.

  8. Als ik mijn vergroot glas in mijn verkleinde hand houd en mijn speurneus uit de achterzak haal, kom ik tot verrassende uitspraken.
    Zo verkeer ik al jaren niet meer en toch hanteer ik soms een brede rode viltstift. Mankeert daar iets aan?
    Ach stukjesschrijver deze reagluurder hoopt vaker iets van u te lezen. Ook al is het niet de ‘bloemige’ taal van de site-eigenaar. Haar hoop ik volgend jaar toch een keer op of voor (omdat haar zoiets fysiek beter past) een podium te treffen.