Mathilde Kuiper


image

Uiteraard laat ik mij niet ontmoedigen door mijn eerste interview met Tja. Mathilde heb ik ontmoet op een schrijversmeeting in huize Bloem. Ze houdt van dichten, schilderen en schrijven. Na een leven van hard werken in de zorg, wat ze met liefde heeft gedaan, is ze inmiddels gepensioneerd. Ze wil meer aandacht aan het schrijven besteden maar dat schiet er af en toe bij in. Dit komt o.a. door haar betrokkenheid met en zorg aan allen die haar lief zijn.

‘Mathilde, geef eens in tien woorden weer, wie je bent en wat belangrijk voor je is.
Ik krijg wel eens de reactie, typisch Bloem. Wat is typisch Mathilde?’

‘Ik zal het proberen. Sensitief – mens – empathisch – extravert – introvert – enthousiast – begaan – verbindend – kunstzinnig – intuïtief – solist – mensenmens – chaotisch. De tien woorden lukken niet hoor, Bloem.’

‘Dat geeft niets. Je vergeet creativiteit. Zoals de foto hier rechtsboven. Ik vind het je mooiste schilderij. Next question. Wat zijn je werkzaamheden nu je gepensioneerd bent?’

‘Taalvrijwilliger bij VluchtelingenWerk. Kinderen opvangen. Honden uitlaten. Schrijven, schilderen, tuinieren en iedere dag probeer ik aan de beweegnorm te voldoen door te wandelen, fietsen of te zwemmen. Eens per maand ga ik op pad met een vriendinnetje buurmeisje iets leerzaams doen. Naar een museum, een film of iets leuks. Wat ik ook fijn vind is met vriendinnen eten. Of bij ze thuis, of bij mij thuis of uit eten. Bloggen is mijn grote passie!’

‘Hoe ziet je schrijfplek eruit?’

Sinds kort pico bello. Meestal begin ik de dag op bed, zittend tegen een stapel kussens, een bakkie espresso erbij en ouderwets met de hand schrijven. Dat is favoriet voor mij. Schrijfplekken waar ik nog meer met de hand schrijf zijn er overal. Op een terrasje van een café. Dan sluit ik mij af, maar voel mij al schrijvend toch verbonden met wat ik zie en hoor. Ook schrijf ik in de natuur.
Schrijven zoals achter de computer aan de werktafel van mijn vader is anders dan met de hand. Deze plek zag er chaotisch uit tot gisteren. Nu is het tip top netjes. Zo netjes dat ik weer de neiging heb om een boek schrijven.’

‘Niet onderdrukken. Wat vind je fijn en wat vind je niet fijn als je schrijft?’

‘Ik vind het fijn als ik ongestoord in stilte kan schrijven, maar wel met het raam open zodat ik vogels en wind hoor en ook een beetje gepraat van buiten. Drinken bij de hand en verder de tijd aan mijzelf hebben. Tussendoor fysieke oefeningen doen met een muziekje aan. Ik vind het niet fijn als de telefoon en de deurbel gaan en dat ik op beide respons moet geven.
Mijn gedachten worden dan weer bestormd door andermans gedachten. Anderzijds vind ik die telefoon en deurbel wél fijn als ik een poos geen contact of aanloop heb gehad. Ja, ik weet het, het is paradoxaal. Zou iedere schrijver dit niet hebben? Echter, in principe ambieer ik stilte terwijl ik op de computer tik. Ik schrijf altijd alleen. Maar ik heb ooit twee schrijfworkshops gevolgd.’

‘Wat waren dat voor workshops? En heeft het je geholpen bij het schrijven?’
Een cursus heette creatief schrijven. Je kreeg foto’s en moest er een gedicht of iets anders over schrijven. Ik vond het inspirerend. De sfeer was vriendelijk. Als je niet wilde voorlezen, dan hoefde het niet. De andere workshop was een schrijfweekend ergens in Nederland. Ik weet nog dat ik mij doodongelukkig voelde. We schreven met veel mensen aan een lange tafel. En er werd verwacht dat je het gelijk moest voorlezen. En ik heb ook nog een online cursus via Sol gevolgd bij Louis Stiller. Deels hebben de workshops en online cursus mij geholpen met schrijven. Echter, ik leer nog steeds bij.’

‘Het bloggen heeft je hart gestolen. Wil je daar iets meer over vertellen? Ik lees je blogs graag. Ze zijn geschreven vanuit je bevlogenheid en zijn puur. Of je nou schrijft over mens, dier of natuur. Petje af wat je allemaal samen laat komen op je website. En niet te vergeten, je creatieve kant.

‘Dankjewel, Bloem. Of het bloggen mijn hart heeft gestolen? Ik schrijf met hart, ziel, zaligheid en onzaligheid.  ‘Het bloggen is een inner noodzakelijkheid, die niet altijd even leuk is. Zie mijn blog: https://tillykuiper.blogspot.com
Via deze link krijgt de lezer een tamelijk uitgebreid kijkje in mijn denken. Tevens een klein kijkje in mijn leven, zowel in schrijfsels over mijn werkzaamheden als Taalvrijwilliger, als mijn creatieve kant. Op mijn blogs mag ik grotendeels schrijven wat mij beweegt.’

‘Waar ben je trots op en op wie?’
Allereerst ben ik ontiegelijk trots op mijn twee kinderen. Ze doen werk waar hun passie ligt.
Mijn dochter werkt als leidinggevende in het restaurant van een oude vriend. Zij gelooft in wat ze doet en ik geloof in haar. Ook ben ik trots op mijn zoon die ondanks een ziekte toch met een compagnon een eigen zaak heeft, waardoor hij geïnspireerd, creatief en ook vernieuwend bezig is op IT-gebied.’

‘Waar ben je dankbaar voor?’
‘Ik ben dankbaar dat het mij gelukt is om aan het werk te blijven met een 0-uren contract na de scheiding van mijn man. In de GezondheidsZorg is dit niet vanzelfsprekend, vooral niet als je de vijftig bent gepasseerd, laat staan de zestig. Laat staan als je borstkanker hebt gehad. Ik ben dankbaar dat ik nog leef en dat het mij allemaal gelukt is, al was het vaak erg zwaar.
Reken maar dat ik mede hierdoor trots op je ben.
Wil je aan het eind van ons interview schrijven dat ik ook dankbaar ben voor onze vriendschap? En dat ik voor ons groepje:”Schrijfmeiden”dankbaar ben?’

Bij deze. Tja zal wel even mopperen dat dit niet professioneel is, maar daar trekken we ons niets van aan.

‘We zijn het eens Bloem.’
Dankjewel Mathilde.


3 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

  1. Een heel mooi interview van Peter en Stiny. Peter heeft heel veel werk in het boek gestoken en het was leuk en interessant dat hij dat deelde.

    Ik ga het boek van deze grandioze schrijver én mooi mens ook aanschaffen .

  2. Mooi interview Bloem en Tja. En peter verdient gewoon aandacht, niet alleen het boek dat monumentaal is. ook de mens achter het boek, zijn beweegredenen. Hij verdient het om op tv te komen, maar hij is geen BN-er dus de kans dat dit gebeurt is klein. We moeten het op twitter promoten, dan valt het op een gegeven moment wel op, maar dit interview geeft al eer voor zijn werk.