De strandfluisteraar

IMG_2632Mijn vriendin Tja rolde ongevraagd mijn mailbox binnen. Ze schreef: ‘Bloem, ik daag je uit. Waarom plaats je een foto op Facebook waarop het lijkt dat je over water kunt lopen? Zo begrijpen mensen je niet. Vorig jaar was je met mij in zee, je kon zelf niet opstaan en je viel om de haverklap. Mensen snappen het niet.’ Mijn reactie? Dat lijkt me iets overdreven, Tja. Ze schreef een nieuw mailtje. ‘Bloe-hoem, leg uit hoe het je lukt om in zee te staan. Wellicht stimuleer je andere mensen om af en toe een grens te negeren.’

‘Goed, jij je zin. Ik haat het om je gelijk te geven, maar je hebt een punt.’ Na een prima nachtrust op twee boxspringbedden in mijn gedroomde strandhuisje, had ik een missie. Ik wilde met mijn voeten in de zee staan. Een tic. Ik heb er meerdere.   Wie niet. Samen met meneer Bloem ‘liep’ ik stap voor stap, het strand over. Hij trok met moeite mijn rollator door het rulle zand. Deze was bedoeld om tussendoor op te zitten, zodat ik uit kon rusten voordat we bij de vloedlijn kwamen. Ik kocht mijn schuldgevoel naar hem toe af, dat ik niet wilde dat hij de rolstoel meesleepte. En dat dit de laatste keer was. De uitklapbare houten strandstoeltjes met lendendoekjes waren voor geen mens geschikt. Laat staan voor dames met bekkenklachten. Ze waren te laag om op te gaan zitten en om eruit te worden getrokken.

De strandfluisteraar lispelde: ‘Bloem, je zou het niet meer doen. Ga niet het strand op en ga niet weer in zee. Je gaat toch niet voor de buitenwereld stoer doen, terwijl je in feite bar weinig kunt? De rekening zal je zwaar vallen. Wat als je weer valt? Je weet dat je zonder hulp niet meer overeind komt. Ik negeerde de waarschuwingen vertrouwd, want ik wilde zo graag in zee. Meneer Bloem zuchtte: ‘Gewoon doen, lieverd. Je hebt geen bekkeninstabiliteit maar vasthoudendheid.’ Kijk, daarom houd ik van die man.

Corina Bloem

Ppssttt…, de laatste keer klinkt wel erg negatief.😎

4 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  1. Een niet leuke situatie toch leuk beschreven. Heel herkenbaar hoe je het tóch wilde doen. Laat die fluisteraar maar lullen hoor, dit zijn de momenten dat je voelt dat je leeft 😉